Tegenwoordig hoor je dat veel, van die Engelse woorden die helemaal zijn ingeburgerd. Met een dochter die de Joepie leest en waarin je de laatste weken om de oren wordt geslagen met de nieuwste 'hotties' word ik een beetje meegesleurd in dat taalgebruik en toen ik deze foto bekeek dacht ik dan ook meteen... 'ohhh, wat een cuties'.

Mou is het DAL popje van dochterlief Sam. Ze kan er uren mee bezig zijn... haar outfitje aanpassen, haar haartjes mooi in de plooi leggen en haar 'huisje' leuk inrichten. Meestal volgt daarna een heuse fotoshoot en ik moet zeggen dat ik versteld sta van haar fotografeertalent. Zelf maakte ik ook snel een foto van dit toch wel lieflijke modelletje. De rest kan je hier bewonderen!

Van een meisje lief...

Naar jaarlijkse traditie was het vandaag weer dorpsfeest in Achel. De kindermarkt wordt elk jaar groter en dit jaar waren er opvallend meer kraampjes waar kinderen hun afgedankte speelgoed te koop aanboden. Ook Sam had weer opgeruimd en nichtje Noortje had een heuse boekenstand aangevuld met leuke (frisgewassen) knuffels, spelletjes, puzzels... Barbies kunnen Sam niet meer bekoren dus die zaten, sommigen halfnaakt, tussen het speelgoed. De boeken vielen in de smaak en voor mini-prijsjes vlogen ze weg. De crisis bleek ook een weerslag te hebben op de rommelmarkt, een halve euro vonden sommigen nog teveel en er werd serieus afgepingeld. Zo nu en dan het been toch stijf gehouden, het moet voor de kinderen toch ook een beetje opbrengen. Naar goede gewoonte geven we op het eind verschillende spullen gratis weg en dat wisten ze nog... een paar mensen cirkelden al eventjes rond onze kraam en waren er als de kippen bij toen de gratis spullen bekend werden gemaakt. Met een beduidend minder vol koffer reden we rond 7 uur weer naar huis...

Sam houdt heel veel van paarden en dit paard heeft een boontje voor Sam. De merrie volgde Sam vanuit haar ooghoek en probeerde al schuddend met haar hoofd contact te maken. Ik keek vanop een afstand toe en zag hoe ze naar mekaar toeliepen en meteen een praatje sloegen... Het afscheid viel dan ook zwaar, maar morgen gaan we weer wandelen!

Als kind was ik gek op Bolke de beer en nu nog geloof ik... Fantastisch vond ik het wat de dieren allemaal meemaakten in het bos en hoe Bolke telkens weer met de oplossing kwam. Tegenwoordig worden zulke dingen niet meer gemaakt, helaas...

Even genieten van het beginmuziekje...