Pootjes & Co

Weg met afval!

2011-01-20T01:07:00.003-07:00

Vanmorgen maakte ik al vroeg een wandeling met hondje Kim. Ik maakte de eendjes die op de vijver dobberden blij met wat oud brood, waarna Kim en ik onze weg rond de vijver vervolgden. Het viel me op dat de sneeuw, die al weer eventjes verdwenen is, een heleboel afval bedekt had. Overal zag ik blikjes en lege zakjes chips rondslingeren, zelfs een verdwaald kindersokje trok mijn aandacht. In een mum van tijd zat mijn plastic zak vol met afval. Frappant is dat er om de zoveel meter een vuilnisbak rond de vijver staat en toch gooit men zonder blikken of blozen afval op de grond. Hoelang doet zo'n blikje er over om door de natuur opgenomen te worden? Ik zocht het op en kwam erachter... 50 jaar! Een petfles die in de zon ligt doet er 5 jaar over, ligt ze in de schaduw dan duurt het twee keer zolang. Hoelang houdt moeder aarde dat nog vol? Onze rotzooi opruimen, de energie die ze daar in moet steken, zomaar omdat er mensen zijn die te onverschillig zijn.

Winter-wandeling

2010-12-27T03:53:00.002-07:00

De sneeuw haalt het kind in ons naar boven. Ik kan me niet herinneren dat er ooit zoveel en zolang sneeuw lag, en ja... wat is de wereld mooi zo in wit gehuld. Tijdens een fijne wandeling door het bos met twee uitgelaten tieners, die zich op tijd en stond in de sneeuw lieten vallen, moest ik geregeld glimlachen. Hand in hand met degene die mijn hart sneller laat slaan, wandelend in die witte wereld, werd ik overmand door een gevoel van intens geluk. Bomen kreunden onder de sneeuw, schaterlachende meisjes slenterden achter ons aan.

Muzikaal roodborstje

2010-12-14T04:04:00.002-07:00

Roodborstje klein hipt op en neer voor het venster. Ik luister naar 'Victory' van Daan, the simple version die op zijn nieuwe album 'Simple' staat.

Zwanen

2010-12-05T04:58:00.003-07:00

Meneer en mevrouw Zwaan

Trotseren het ijs

De koude snijdt door merg en been
Het land is wit met hier en daar wat grijs

Meeuwen wandelen voorbij
Hun gekrijs verstomt in de lucht

Meneer Zwaan lest zijn dorst
De winter slaakt een stille zucht

Eendjes in de mist

2010-11-17T01:09:00.002-07:00

Schimmen in de mist

2010-11-17T00:48:00.006-07:00

Een mistige dag in november
Voel ik de bomen ademen, vrij

***
Gehuld in transparant wit
Neemt de stilte bezit van mij

***
Voetstappen die wegzinken
In onder bladeren verstopt gras

***
Voorzichtig, zonder sporen na te laten
Vertraag ik geruisloos mijn pas

***
Kijk ik over het water
Droom ik van wat de mist verhult

***
Is het de stilte
Die mijn hoofd vult

501

2010-11-12T12:04:00.003-07:00

Het plaatsen van berichtjes op mijn blog doe ik al enige tijd en blijkbaar is dit het

501ste bericht.

Vandaag viel mijn oog op een stukje porselein, het lag zomaar buiten op de grond en toen ik het opraapte vroeg ik me af van welk stuk servies dit een fragmentje zou zijn. Hoe komt zo'n stukje tussen steenafval terecht? Ooit werd het met voorzichtigheid gehanteerd, nu lag het verloren op de grond, een scherf, meer niet... maar een scherf mét geluk, want dit stukje zal ik bewaren.

Voorbij

2010-11-08T01:10:00.003-07:00

heimwee

2010-11-08T00:53:00.005-07:00

Eentje uit de oude doos, maar zo toepasselijk op deze tijd. In Birma, Afghanistan, Iran en god weet waar nog allemaal strijdt men en verliest men... Vluchten is van deze tijd, 'vrij zijn' voor velen een onvangbare droom.

november

2010-11-07T10:41:00.004-07:00

Gewonnen!

2010-11-01T08:27:00.005-06:00

Ik heb een boek gewonnen, jippie!
Op Dizzie.nl deed ik mee met de prijsvraag en

vandaag kreeg ik bericht dat ik één van de gelukkigen ben.

'Hart van vuur en ijs' is een familiesaga geschreven door IJsland's

succesvolste vrouwelijke auteur, Kristín Marja Baldursdóttir.

Herfst haiku

2010-11-01T03:39:00.002-06:00

Rood

2010-10-29T05:56:00.004-06:00

Onder mijn voeten
Gekraak
Afgevallen bladeren
Op de grond zomaar
Lukraak

Tot voor kort vastgehouden
Door takken
Nu op de grond
Overgeleverd aan koude
En regen met bakken

Die valt uit de lucht
Grijs en rookachtig
Staar ik verder dan de wolken
Droom ik sprookjesachtig

Parels landen op mijn gezicht
Kletterend vallen ze op de aarde
De bomen strekken hun takken
Even leek het of de lucht opklaarde

In mist gehuld kniel ik neer
Raap ik op de natte bladeren
Regendruppels verblinden me
Bloed stolt in mijn aderen

Alles kleurt rood
Rode parels, rode regen
Rode bomen, rode aarde
Niets houdt rood nog tegen…

Mijmerende muziek

2010-10-27T03:22:00.003-06:00

We hebben dat allemaal wel eens... dat we mijmeren en terugdenken aan. Denken aan plaatsen waar we ooit waren, straten waar we speelden, huizen waarin we ons verstopten, geuren die we roken, van nat gras of soep zoals alleen oma's die konden maken. Opeengestapelde herinneringen, soms komt er eentje naar boven drijven. Toen ik de muziek van Jan Swerts hoorde gebeurde dat bij mij, het 'peinzende' zingen liet mij terugdenken. Zijn nummers gaan over (limburgse) straten die hij kent, huizen die hem zijn bijgebleven om welke reden dan ook.

Pepertjes

2010-10-25T05:31:00.003-06:00

Gezaaid op 01/10 en nu al flink aan het groeien... rode pepertjes.

Biodiversiteit

2010-10-22T01:20:00.004-06:00

2010 is het internationaal jaar van de biodiversiteit. Op Canvas was afgelopen dinsdag het eerste deel van de documentaire 'biodiversiteit in Belgie' te zien. Dat er planten- en diersoorten verdwijnen is alom bekend, maar dat het in zo'n razend snel tempo gebeurt tart mijn verbeelding. De mens die met z'n alles vernietigende voetstap zonder blikken of blozen door het leven én landschap wandelt zou bij iedere stap heel eventjes moeten nadenken. Kleine inspanningen kunnen vaak van cruciaal belang zijn en meewerken aan het behoud van biodiversiteit komt iedereen ten goede. Het boek '366 tips voor biodiversiteit' is gratis te verkrijgen via deze website... en alvast een stap in de goede richting.

Bovenstaande collage laat een kleine greep zien uit de verzameling beestjes en plantjes die ik dit jaar tegenkwam.

Thuis

2010-10-18T03:24:00.006-06:00

Thuis is
De plaats waar je je goed voelt
Waar kleine, persoonlijke dingetjes het gezellig maken
Waar je kan genieten van een boterhammetje met choco
Waar je mag groeien zoals jonge pepertjes dat doen
Waar er zonder schroom gezegd kan worden wat je wil
Waar een lach lang nagalmt en waar tranen hun vrije loop mogen gaan
Thuis is waar je jezelf mag zijn

Thuis is waar ik nu ben

Lees mij

2010-10-18T00:25:00.005-06:00

De laatste tijd vind ik opnieuw de tijd om me in woorden te storten. De bibliotheek van Bilzen en de nabijgelegen vijver met prachtige wandelpaden behoren tot mijn favoriete plekjes.

Ik ben niet echt een gerichte boekenzoeker, meestal wandel ik tussen de rekken en laat ik mijn ogen over de ruggen van de boeken glijden. Op die manier laat ik me vooral leiden door de titel van een boek. Als ik er dan eentje zie die me aanspreekt dan neem ik het boek ter hand en bekijk ik de kaft, waarna ik het boek omdraai en mijn ogen over de korte inhoud laat gaan. Soms denk ik dan meteen 'hmm, nee dit is het niet' en met een volgend boek kan het wel klikken.

Alle boeken willen gelezen worden, ze allemaal lezen is onbegonnen werk... Natuurlijk zijn er boeken die beantwoorden aan wat je ervan verwacht en andere dan weer niet. Sommige boeken lezen als een trein en andere daar moet je je doorheen worstelen. Telkens weer is het lezen van een boek anders en daarom dat het nooit gaat vervelen. Boeken die ik zopas gelezen heb zijn 'kleine bij', 'water voor de olifanten', 'unamuno' en op dit moment lees ik 'lange dagen' en 'wolventotem'.

Deine Lakeien

2010-10-12T00:26:00.005-06:00

Afgelopen zondag mocht ik live kennis maken met de muziek van Deine Lakeien in Keulen. Het clipje laat 'Where you are', een prachtig nummer binnen hun electronisch-avantgardische oeuvre in een klassiek jasje, horen. In Keulen verwarmden dit nummer en een paar warme armen mijn hart...

Rust

2010-10-08T11:32:00.005-06:00

Van wandelen kom ik altijd tot rust. Hoe dat komt is te zien

op bovenstaande foto's. (aanklikken = groter zien)

Creatief zijn...

2010-10-03T12:06:00.002-06:00

Benodigdheden: een gedroogde bloem, geplukt in de berm én een potlood

Kruiden enzo

2010-10-01T06:36:00.008-06:00

Vandaag wat geurende plantjes geplant. Het Genker Plantencentrum is toch wel hét paradijs voor de plantenliefhebber. Als je daar rondwandelt met een karretje moet je echt wel karakter hebben want voor je het weet is dat afgeladen vol. Wij gingen richting de kruiden en naast de alombekende lavendel en tijm vonden we er ook bijzondere kruiden zoals honingmeloensalie en mexicaanse munt. Nog wat stekelnootjes om m'n kleine rotstuintje te vullen, een paar zeeuwse knoopjes, wat winterbonenkruid, bergsteentijm, pimpernel en het heerlijk geurende citroenkruid. Tussen de plantjes muscari en allium bolletjes in de grond verstopt zodat er in het vroege voorjaar al wat kleur te zien zal zijn.

Groot en klein

2010-09-26T10:27:00.005-06:00

Op een paar vierkante meter kan je grootse dingen ontdekken, hoe klein ze ook zijn. De bermen, de planten en insectjes die je er tegenkomt -hoewel, soms moet je ze zoeken- boeien mij heel erg. Zo kan je een hele berm afwandelen en dan ineens voel je het... een plekje waar het 'anders' is en dan hurk en kijk ik. Het stukje berm waar ik me klein maakte was een beetje moerassig en al snel zag ik her en der beweging. kleine spinnetjes die van grasprietje naar grasprietje bengelden, ze negeerden m'n nieuwsgierige blik. Terwijl ik heel voorzichtig dichterbij schoof keek ik in een paar heel bijzondere oogjes... een sprinkhaan kwam sloom omhoog gekropen en stoorde zich ook niet aan mijn aanwezigheid. Enkele centimeters verderop zat een heel gewoon vliegje, maar zo gewoon oogde het voor mij niet, de bijzondere kleuren die de transparante vleugeltjes in het rond straalden lieten me wegdromen en heel eventjes dacht ik dat het lieverheersbeestje, dat ook zat te genieten in het zonnetje, naar me zwaaide...

Koeien

2010-09-21T08:11:00.007-06:00

In een wereld die geregeerd wordt door mensen, kijk ik soms liever naar dieren. En daar sta ik dan... te kijken naar een groep koeien, hun natte neuzen waar sprietjes gras aanplakken lijken me te ruiken. Nieuwsgierig komen ze dichterbij, hun geoormerkte oren in mijn richting draaiend en hun staarten zwiepen vrolijk van links naar rechts. Kim komt dicht bij me staan en ik droom weg in de ogen van een bruin-witte koe en dan kijk ik door haar oor, want haar oormerk is ze blijkbaar verloren. Door het kleine gaatje zie ik groen en nog meer koeien...

2010-09-16T01:43:00.003-06:00

Een nieuwe thuis, nieuwe omgeving, nieuwe wegen... eens een keertje 'verdwalen' is dan niet ongewoon. Toen ik met Kim een wandelingetje ging maken overkwam het me. De mooie natuur en de rust hadden me misschien iets téveel afgeleid en ik was dan ook verrast toen ik ineens helemaal het noorden kwijt was. Een vriendelijke voorbijganger vertelde me waar ik was en hoe ik het best mijn weg kon vervolgen. Uiteindelijk besloot ik rechtsomkeer te maken, en zo legden Kim en ik dezelfde weg terug af... weer terug naar huis.

Groeien door woorden

2010-09-08T03:27:00.002-06:00

Nieuw begin

2010-09-03T08:45:00.004-06:00

Een nieuwe start, een nieuw schooljaar, een nieuw leven...

Al wandelend laat ik mijn gedachten 'vrij', in mijn hart draag ik mooie herinneringen mee, kijk ik rond en geniet ik van de natuur, met een vleugje mist.

Coreus Marginatus

2010-08-12T12:36:00.005-06:00

Door 'beter' te kijken zie je altijd meer. Zo ontdekte ik een aantal nimfen van de zuringwants, heel onopvallend bruin zijn ze. De gele vlinderstruik bloeit niet zo weelderig meer, toch blijven de bijtjes er op af komen... Het gras is lang, Knor en Cheng lusten er wel een hapje van, maar echte grazers zullen het nooit worden.

Help ons!

2010-08-11T01:33:00.004-06:00

In samenwerking met Helping Dogs zoek ik een nieuwe thuis voor onze hondjes. Eigenlijk kan ik er niet veel over schrijven, alleen dat het pijn doet en dat ik maar één wens heb... dat ze (Boke, Joep, Panda & Does) allemaal een fijne, warme thuis vinden.

Klik hier voor de site en hun beschrijvingen.

2010-08-09T10:45:00.000-06:00

Cuties!

2010-08-06T03:27:00.004-06:00

Tegenwoordig hoor je dat veel, van die Engelse woorden die helemaal zijn ingeburgerd. Met een dochter die de Joepie leest en waarin je de laatste weken om de oren wordt geslagen met de nieuwste 'hotties' word ik een beetje meegesleurd in dat taalgebruik en toen ik deze foto bekeek dacht ik dan ook meteen... 'ohhh, wat een cuties'.

Naar zee!

2010-08-05T15:25:00.007-06:00

Sam ging vandaag een dagje naar zee. Toen ik haar vanavond ophaalde aan het station zag ik al van ver dat ze verbrand was. Jeetje, hier was het frisjes en daar was het blijkbaar warm. Ze vierden aan zee ook Nijntje's 55ste verjaardag. In de lucht hingen kleurrijke vliegers, velen namen een verfrissende duik in de zee en Ciana en Sam zochten naar bijzondere schelpjes.
Natuurlijk was ik benieuwd naar de foto's en ja hoor, Sam maakte weer prachtige kiekjes, ze heeft het echt in de vingers (of hoe zeg je dat?).

Meer foto's...

Opruim-koorts

2010-08-04T05:58:00.006-06:00

Al heel de vakantie ben ik druk in de weer... opruimen, opruimen en nog eens opruimen. Veel mag weg, bij de kringloopwinkel kennen ze me ondertussen al. Dan zijn er nog bergen speelgoed waarvoor Sam te groot is geworden en daar maken we jongere kindjes blij mee. Kilo's papier verdwijnen in de papiercontainer en ik geloof dat we ook al een hele kledingcontainer gevuld hebben. De spullen die dan overschieten en nog in goede staat zijn, gooi ik op het internet... handig. En zondag gaan we nog een rommelmarkt 'onveilig' maken. :-)

Gezien door de lens...

2010-08-02T00:14:00.006-06:00

Gezien op 31 juli 2010,

opvallendste uit het rijtje is misschien toch wel de zwart-geel gestreepte tijgerspin. Dit vrouwtje hing roerloos in haar web, kop naar beneden, wachtend op een prooi (ze zijn verlekkerd op sprinkhanen). Ze had al wat insectjes in haar web hangen en de opvallende zigzagband onderaan, die typerend is voor deze spinnen, is op de foto goed zichtbaar. Misschien ook nog nuttig om te weten, is dat deze spin ongevaarlijk is voor de mens.

we zitten op het juiste spoor, richting...

2010-08-01T16:03:00.004-06:00

Voor ons geen verre (dure) reizen... Sam en ik, we genieten van de kleine dingen en samen gaan wandelen is voor ons altijd wel dolle pret. Mama die, omdat ze niet oplet waar ze loopt, onhandig struikelt en in de braamstruiken tuimelt, ja, daar kunnen we wel om lachen. Of een plotse, hevige regenbui, die voor afkoeling zorgt en niet te vergeten de hordes dazen die het altijd op mij gemunt hebben. Toch is er nog tijd om af en toe een fotootje te maken, meestal van de insecten in de berm, maar deze keer ook van Sam... die dromerig over het treinspoor tuurt.

2010-07-30T04:54:00.003-06:00

2010-07-29T15:48:00.001-06:00

slakkenhuisjes

2010-07-27T16:15:00.004-06:00

Her en der vind ik ze, gehavende slakkenhuisjes, stuk geslagen of getikt. Zanglijsters staan erom bekend zich hiermee bezig te houden én zich te goed te doen aan de slakjes. Meestal kiezen ze hiervoor dezelfde plek uit en deze wordt dan 'Lijstersmidse' genoemd. Ik geloof dat hier pal voor de voordeur het uitverkoren plekje is van zo'n slakkenverorberaar...

Verdwenen leven van mijn moeder

2010-07-26T17:18:00.004-06:00

Sproet

2010-07-24T11:04:00.001-06:00

Zomaar, een foto van een bijzonder kippetje, Sproet...

2010-07-23T01:41:00.003-06:00

Und dann begreifst du,

wenn du daran nicht zerbrichst,

dann reifst du.

Und dann entdeckst du,

wenn du das überstehst,

dann wächst du

nieuw leven

2010-07-23T01:11:00.002-06:00

Het voelt vreemd aan, opstaan en niet meteen denken 'seffens Epoontje rechtzetten'. Ja, denken doe ik het natuurlijk wel, maar ze is er niet meer, haar lichaampje althans. Gisterenavond hebben Sam en ik haar in de berm gelegd want vandaag zou ze opgehaald worden. Nog zoiets waarbij ik me altijd akelige dingen voorstelde. Toch is dat goed meegevallen... we hadden haar onder een paar dekens gelegd, bloemetjes eroverheen gestrooid en om 8u vanmorgen hoorden we de camion stoppen, even hielden we onze adem in en even later raapte ik de dekens op, ze was 'weg'.

Terwijl ik dan buiten zit en mijmer hoor ik overal gekwetter, jong en hongerig gekwetter. Musjes en meesjes die met trillende vleugeltjes op hun ouders wachten en daarna de lekkere hapjes die ze meebrengen gretig in ontvangst nemen. Leven...voor hen begint het pas, terwijl het voor een ander net eindigde...

Rust zacht, Epona

2010-07-22T13:25:00.004-06:00

Zo'n 4 jaar geleden kwam ze bij ons wonen... Epona, een pony met gebreken en mét karakter.

Omringd door liefde en goede zorgen heeft ze hier een mooi leven gehad. Veel heb ik van haar mogen leren en gisteren opnieuw heeft ze me de ogen geopend... sterk als ze was maakte ze me duidelijk dat het moment van loslaten aangebroken was.

Vanmiddag ging je van ons heen, heel zachtjes... Sam en ik zaten bij je, we voelden de pijn die van je afviel en zagen dat het goed was... rust zacht, lief meisje!

allemaal (kriebel)beestjes

2010-07-20T04:42:00.011-06:00

MuntvlindertjeSprinkhaan
Jacobskruiskruid
Spinnetje
Bladwespje

Gamma-uil

Er is weinig bloemenpracht in de tuin te bekennen. Dor gras, hier en daar nog wat distels in bloei, netels in overvloed, het giftige jacobskruiskruid dat stand houdt... Vandaag ging ik toch op zoek naar insectjes en ja hoor, ik mocht weer wat leuke exemplaren fotograferen waaronder mijn geliefkoosde muntvlindertje.

toch vlinders...

2010-07-18T12:39:00.004-06:00

Kijkend door het keukenraam zag ik al enkele (nacht)vlinders op de witte vlinderstruik neerstrijken. Ze blijven tot mijn verbeelding spreken... vlinders, hun sierlijkheid maar ook hun kwetsbaarheid.

2010-07-15T12:19:00.002-06:00

Jouw lach is als goud
Hikkend of met tranen in de ogen
Steek je me aan en lach ik met je mee
Zien we samen de mooiste regenbogen

Jouw ‘bij mij zijn’ is mijn rijkdom
De eenvoud waarvan we zo genieten
Samen-zijn, jij en ik
Laten alle woorden tekort schieten

Mijn dochter, mijn schat
Geboren uit mijn schoot
De dag dat ik je zag was ik verliefd
Lag je in mijn armen warm en bloot

Dochter-lief, jij bent een deel van mij
Samen wandelen we door het leven
Verbonden voor altijd

Hebben we mekaar zoveel te geven

Zonder vlinders

2010-07-13T14:58:00.004-06:00

Sinds een paar dagen staan de vlinderstruiken in bloei, heel voorzichtig nog voorlopig. Vlinders zie ik amper, af en toe komt er een koolwitje voorbijgevlogen en vandaag zag ik een atalanta, maar die had geen oog voor de vlinderstruiken en fladderde richting bruidsluier.

bloemetje

2010-07-08T16:14:00.004-06:00

Nu de liefde zo voelbaar is, geniet ik meer dan ooit van de kleine dingen. De kracht die je me geeft zorgt ervoor dat ik sterker ben dan ik durfde vermoeden. Jouw woorden brengen helderheid, we hebben mekaar zoveel te vertellen en het voelt alsof we bij mekaar vinden waarnaar we altijd al op zoek waren.

Toen ik dit kleine bloemetje, nog relatief fris, in de tuin ontdekte besefte ik dat je niet groots moet zijn om op te vallen. Een bloemetje dat bij me past... eenvoudig en toch bijzonder, net als jij, mijn lief...

Bereklauw

2010-07-05T07:04:00.005-06:00

Niet alle planten in de berm zijn ongevaarlijk. Zo zijn de bereklauw en grotere broer de reuzenbereklauw niet echt 'aaibaar' te noemen. Het sap van deze planten bevat een bijtende stof en veroorzaakt ernstige brandwonden. Op veilige afstand blijven is dus de boodschap...

Haiku

2010-07-05T06:31:00.002-06:00

Warm!

2010-07-04T13:36:00.004-06:00

Het weekend was uitermate zwoel. Tijdens zo'n warme dagen is het dan ook toegestaan om gewoon lui te zijn en niet téveel te bewegen. Vandaag was het al ietsje aangenamer buiten en zonet heb ik toch een klein wandelingetje gemaakt, benieuwd of er in mijn geliefkoosde bermen nog wat moois te ontdekken zou vallen. De droogte heeft hier in de tuin genadeloos toegeslagen, de bermen die lijken beter bestand te zijn tegen de brandende zon. Weinig insectjes waren er te bespeuren, wat bijen en hommels en een enkel soldaatje. In een weiland stond een kudde kale schapen, alleen een moeder en haar lam hadden de wollen jas nog aan. Sam maakte een praatje met een veulen...

bril

2010-07-02T06:45:00.005-06:00

Het was al lang duidelijk, mijn kijk op de wereld was serieus vertekend. Letters gingen in mekaar over, ik zag wazen die er niet waren, fletse kleuren... Op den duur raak je dat gewoon en gewoonte, tja, daar schik je je naar. Tot er iemand de koe bij de horens vatte en me mee zeulde naar een 'deskundige' die mijn ogen testte. Ja hoor, mijn ogen hadden blijkbaar toch hulp nodig. De keuze van het montuur was een hele klus en uiteindelijk ging ik voor neutraal zwart, tja, zo'n eerste bril dat is toch niet iets waarmee je meteen grote risico's durft nemen. Na lang wachten mocht ik gisteren mijn bril gaan halen en kan ik nu de dingen zien zoals ze écht zijn.

Penseelkever en slaapmutsje

2010-07-01T04:08:00.005-06:00

Soms zijn de woorden die we aan de dingen geven zo tot de verbeelding sprekend, dat ik me even laat meevoeren in een soort van fantasiewereld. 'n Kever die een penseel ter poot neemt en daarmee een prachtig kunstwerkje maakt. Of een bloemetje dat je als mutsje dient te dragen om zo weg te zinken in een diepe slaap vol mooie dromen.

2010-07-01T04:02:00.001-06:00

Schoenen

2010-06-17T12:48:00.004-06:00

Als het geld je niet op de rug groeit en er in je tuin geen ezeltje staat dat geld schijt dan zit er niets anders op dan zo zuinig mogelijk te zijn. Nadenken vooraleer je iets koopt is dan de boodschap en vaak beseffen dat dure dingen niet binnen handbereik liggen. Schoenen, die heb je in alle prijsklassen en vandaag gingen Sam en ik nog eens op pad in de hoop betaalbare, prettig zittende, leuke schoenen te vinden. We hadden geluk, we vonden allebei onze smaak. Sam koos voor zwarte ballerina's met witte stipjes en zelf vond ik een paar sandalen en een paar baskets met leuke riempjes. Aan de kassa was ik aangenaam verrast!

2010-06-13T04:07:00.003-06:00

Jasmijn enzo...

2010-06-07T06:34:00.007-06:00

In de voortuin staat een joekel van een jasmijnstruik. Nu de struik in bloei staat neem ik even de tijd om erbij te gaan zitten en dan laat ik me omarmen door de rustgevende en verfrissende geur zodat mijn geest tot rust kan komen. Hier en daar is een papaverknop al opengebarsten, een explosie van rood. De munt verspreidt ook een heerlijke geur en de welbekende klokjesbloem, campanula siert de tuin ook weer. Het doet goed om gewoon even te genieten en te denken aan niets...

hommelhuisje

2010-06-03T08:09:00.004-06:00

Een verlaten nestkastje dat in de nok van het tuinhuis hangt is officieel omgedoopt tot hommelhuisje. Het viel me op dat er veel hommel-bedrijvigheid rond dat nestkastje was. Elke dag werd het gezoem heviger en nu is het drummen om binnen te geraken.

Hommels hebben een belangrijke bestuivingsfunctie en zorgen voor geen hinder, dit hommelhuisje is dus een aanwinst voor de tuin.

De steen

2010-06-02T01:50:00.002-06:00

Aan het oppervlak verschenen
Uit het diepste van de aarde
Een steen, afgerond en koud
Zonder enige waarde

Raap ik op en houd ik vast
Zichtbare barsten, lijnen van de tijd
Nemen me mee naar ver weg van hier
Raak ik even het noorden kwijt

Dromen van stenen, roerloos
Bereiken ze hun doel
Opgegraven uit de duisternis
Nu in mijn hand, stil en koel

Foto's bewerken

2010-06-01T12:25:00.004-06:00

Van kinderen kan je vaak wat leren. Vandaag stond ik versteld van Sam's fotobewerkingstalent. 'Hoe heb je dat gedaan?', vroeg ik haar. 'Heel makkelijk, met Picnik', antwoordde ze. Goh, daar had ik nog nooit van gehoord en natuurlijk wilde ik wel eens zien hoe ze te werk ging. Ze opende het programma en na wat geklik en geschuif met balkjes toverde ze een gewone foto om in een bijzondere foto. Natuurlijk moest mama ook aan de slag met dat programma en ja hoor... het is een echte aanrader, heel gebruiksvriendelijk, duidelijk en je kan er echt leuke dingen mee doen.

Cheng ziet er op foto nog stoerder uit dan in het echt...

Kookai

2010-06-01T12:04:00.004-06:00

Na jaren binnen gezeten te hebben, is Kookai onze kakariki naar buiten verhuisd. Al een tijdje vertoefde hij in het gezelschap van een grasparkietje en ook zij is weer naar buiten. Het was een vrolijk gekwetter, de grasparkietjes zitten voorlopig in twee groepen omdat de mannen in de meerderheid zijn en de vrouwtjes anders geen rust hebben. Kookai was wat onwennig in het begin, hij ging 's nachts niet naar binnen en trotseerde een zacht regenbuitje. Een paar dagen heeft het geduurd en toen ontdekte hij dat het binnen ook gezellig is. De valkparkieten zijn soms een beetje druk en dan gaat ie weer snel naar buiten, maar het is mooi om te zien hoe snel hij zich aanpast en een gelukkige indruk maakt.

Oomph!

2010-05-30T15:11:00.003-06:00

Wil je in hun labyrint verdwalen?

http://www.oomph.de/labyrinth/

Vind je bovenstaand nummer iets té 'heavy'... klik dan eens op 'Auf Kurs' en kom helemaal tot rust...

Medeleven

2010-05-21T01:15:00.005-06:00

Medeleven... het is iets dat diep in mij geworteld zit. Soms denk ik wel eens dat ik té veel meeleef, de pijn en het verdriet of de ontgoocheling en de angst van een ander kan 'voelen'. Mijn medeleven overstijgt mijn eigen soort, ik leef mee met zowat alles wat ademt, de tweestrijd die soms in me woedt is dan ook verwarrend. Iedereen slaat vliegen en muggen dood, ook ik doe dat. Jaren geleden vond ik een muisje in de tuin dat aan het lijden was, de vliegen hadden er al eitjes opgelegd en natuurlijk leefde ik met het muisje mee. Wat kon ik doen? Toekijken, hoe het langzaam zou sterven of ervoor zorgen dat het einde zich sneller aan zou dienen? Het was overduidelijk, aan dit lijden moest ik zo snel mogelijk iets doen en dat deed ik ook. Maar op het moment dat ik het deed, krimpte mijn hart toch ineen, ik dood, ik maak een einde aan een leven (hoe zinloos dat leven ook mag lijken voor de mens). Nadat die gedachte door mijn hoofd flitste, vermande ik mezelf en nuanceerde ik dat 'doden', ik maakte een einde aan nodeloos lijden. Misschien is het wel lachwekkend dat ik stilstond bij de dood van dat muisje, zeker als je weet dat er altijd wel ergens op de wereld een oorlog gevoerd wordt waarbij ontelbare slachtoffers vallen. Mensen waarbij degene die hen doodt nog geen seconde nadenkt, levens die zomaar ontnomen worden in naam van god weet wat of wie... al wat ik kan doen is meeleven met hen die sterven en zij die achterblijven.
Helga D'Havé, wetenschapsjournaliste en biologe schreef een artikel over medeleven dat zeker de moeite waard is om eens te lezen.
http://www.heiligekoe.be/2010/medeleven/column-wij-zijn-zo-lief/#more-551

Knor & Cheng

2010-05-20T06:42:00.001-06:00

In de tuin

2010-05-17T14:30:00.004-06:00

Als je goed kijkt zie je altijd meer...

Unheilig

2010-05-15T04:08:00.005-06:00

Na een avond vol muziek reden we in alle stilte 's nachts weer naar huis. 'Unheilig' live zien, dat stond al eventjes op mijn verlanglijstje en gisteren was het dus zover. In het voorprogramma maakten we kennis met Down Below en Zeromancer. Die laatste groep heeft me dus echt verrast, aangenaam dan nog wel, wat een power ging daarvan uit.

En Unheilig, wel... ze waren zoals ik gehoopt had dat ze zouden zijn...adembenemend, tot tranen toe roerend (An deiner Seite), of zoals ze zo mooi in het Duits zeggen in één woord: Geil !

Woorden

2010-05-11T00:48:00.007-06:00

Dagelijks krijg ik m'n horoscoop in mijn mailbox en soms dan lijkt ie echt te kloppen, vaak ook niet hoor. Vandaag las ik... 'je hebt hele goede en constructieve gesprekken, daardoor durf je meer van jezelf te laten zien'. Inderdaad, door te praten met en te luisteren naar op zo'n manier dat je voelt dat het goed zit, dat opent wegen en eerst en vooral de weg naar jezelf. De kracht van woorden heb ik nooit onderschat maar dat ze me op deze manier zouden leiden had ik nooit verwacht. Eigenlijk is het heel moeilijk te verwoorden en is het soms nodig om eventjes gewoon stil te zijn om door te laten dringen, dat wonder van te praten met échte woorden.

Je woorden lachen me toe

Ze strelen mijn gevoel

Zachtjes en ongedwongen

Gaan recht af op hun doel

Je woorden kussen me wakker

Ze laten me ontwaken

Uit een slaap zo diep

Weten mijn ziel te raken

Je woorden maken me stil

Met mijn ogen dicht

Kijken naar mezelf

toveren ze een lach op mijn gezicht

Mijn woorden ontmoeten de jouwe

Ze versmelten met mekaar

Ze verlichten ons pad

Jij en ik, op weg naar elkaar

'Sing'

2010-05-06T01:41:00.002-06:00

Gezien, gehoord en ongelooflijk van genoten in Antwerpen, Arenbergschouwburg.

Liefde

2010-04-29T09:30:00.003-06:00

'Liefde'... misschien wel het mooiste woord dat er bestaat. Nu ik sinds kort de Liefde herontdekte, ben ik helemaal verliefd geworden op de Liefde. Ik kocht een boekje over de Liefde voor mijn Lief, hij hield het Liefdevol in zijn handen. Samen lazen we enkele citaten en ja, zo ondergedompeld worden in een zee van woorden die de Liefde beschrijven, dat geeft een heel warm gevoel. Daarna praatten we over de Liefde, over wat ze met ons doet, haar kracht, haar gave om ons 'compleet' te maken... mijmerend, Liefdevol naar mekaar kijkend.

Beestjes in 't groen

2010-04-27T03:15:00.006-06:00

Joepie, ik kan weer beestjes spotten!

Vandaag zag ik een bessenwants in het zonnetje zitten. En ja hoor, de stippelmotten of beter gezegd hun rupsjes zijn ook weer van de partij... met z'n allen veroveren ze hier een grote struik kardinaalsmuts, overal zie je ze hangen, in hun 'netten', alles kaal vretend. Het is misschien geen zicht, maar het is de natuur, van mij mogen ze dus hun gang gaan. En vliegen, ja, die zie ik ook weer vliegen en af en toe zie ik er eentje gewoon zitten.

vergeet-me-nietje

2010-04-21T01:34:00.003-06:00

Overal komen kleine, blauwe bloemetjes piepen... vergeet-me-nietjes. Bloemetjes met zo'n naam moeten wel héél bijzonder zijn, wie kwam er op om ze zo te noemen? Het verhaal doet de ronde dat lang geleden in de middeleeuwen een romantische ridder pardoes in het water viel terwijl hij een bosje bloemen voor zijn vriendinnetje plukte. Niet bij machte uit het water te geraken (door dat zware harnas natuurlijk), reikte hij haar verdrinkend het bosje en smeekte hij 'vergeet me niet'... Wat kan de liefde soms pijnlijk tragisch zijn (maar ook mooi!).

Na de storm

2010-04-19T02:54:00.004-06:00

Soms kan je alleen maar stil zijn, genieten van wat er met je gebeurt, glimlachen.
Soms kan je wel huilen van geluk, voelen dat het leven mooi kan zijn, tranen weg lachen.
Soms kan je niet geloven dat je niet droomt, jezelf eens knijpen, lachen omdat je voelt dat je wakker bent!

Een nestje bouwen

2010-04-10T07:46:00.006-06:00

Een paar verliefde koppeltjes tortelduifjes zijn alweer druk in de weer met het bouwen van hun nestjes. Hun nest bestaat voornamelijk uit takjes en die zijn hier overal te vinden... Het is wel de eerste keer dat een koppeltje zo dicht bij huis aan het nestelen is, vlak aan de poort, in de laurierhaag hoor ik ze druk bezig met de werkzaamheden. Mijn nieuwe 'tweedehands' autootje is hun favoriete uitkijkplek geworden. Samen zitten ze op het dak en vliegen ze af en aan met takjes... Sam en ik hadden de auto gisteren een eerste poetsbeurt gegeven, maar ik vrees dat ik nu dagelijks duivenstrontjes ga kunnen wegpoetsen... of het wordt een gele auto met witte stippen.

Groeien

2010-04-09T05:24:00.003-06:00

De lente laat groeien,

de takken van de bomen

voelen het kriebelen,

knopjes barsten open,

fris groen laat zich zien...

Dromen

2010-04-09T05:16:00.004-06:00

Tijdens mijn zoektocht naar de ideale wolk om op weg te drijven kwam ik deze tegen... Een prachtexemplaar, maar net ietsje te groot om te vangen met mijn schepnetje!

Vandaag in de tuin...

2010-04-06T09:14:00.012-06:00

Al twee dagen ben ik druk bezig in de tuin... Sam assisteert me met plezier, ze neemt klusjes voor haar rekening die ze graag doet. Zo heeft ze Boris, ons stenen tuinvarken, weer grondig schoon geschuurd en eigen'handig' een modderbad gegraven voor Knor en Cheng onze échte varkens.

Ze hadden een paar uur in de tuin rondgewandeld en ze waren toe aan wat verkoeling, de zon stak. Achter in de tuin hoorde ik een druk gezoem... en ja hoor, de bijtjes zijn er weer! Ze waren vooral te vinden in de buurt van de in bloei staande bessenstruiken. We zagen ook al twee vlinders rond fladderen en een paar lieveheersbeestjes lieten zich ook alweer zien. Ondertussen heb ik bergen netels uitgedaan, geprobeerd zoveel mogelijk wortels uit te steken en nog een paar struiken gesnoeid. De kippen en hanen zijn dan ook altijd van de partij, overal steken ze hun nieuwsgierige snaveltjes tussen en het is een getok van jewelste als er eentje een lekker wormpje vindt. Hoog in een den zat een vogeltje zijn mooiste lied te zingen...

'n paarse paasdag

2010-04-04T14:44:00.003-06:00

Tussen dorre bladeren

Komen jullie piepen

Groene steeltjes, paarse bloempjes

Ik dacht dat jullie nog sliepen

Tegen een grote steen

Zoeken jullie houvast

Teer en buigzaam

Groeien op de tast

Weer een teken

De lente is in 't land

Aarzelend en voorzichtig

Reikt ze de hand

Daan

2010-03-31T01:44:00.005-06:00

In Vlaanderen is er heel wat zangtalent te vinden... Daan is naar mijn gevoel een artiest die erboven uitsteekt. Steeds weer verrassend en uniek, soms stoer en soms heel gevoelig. Zijn laatste cd is een echte aanrader en het nummer 'Icon' heeft een hoog cowboy-gehalte, een nummer waarvan je gaat glimlachen... (zeker als je het clipje bekijkt en de stofzuiger in beeld komt)

Haan in nood

2010-03-29T09:02:00.005-06:00

Ik ben de tel al kwijt... wéér een dier in nood en ik die er niet voorbij kan lopen. Het verbaast me altijd hoe anderen dat zonder moeite wel kunnen. Deze haan lag hulpeloos op zijn zij, drijfnat, onderkoeld, uitgehongerd. Een triestig hoopje, maar in zijn oogjes zag ik toch een fonkeling. Haan ging mee op de fiets en hier gekomen zette ik hem in een doos in de hondenbench. Hij bibberde als een rietje en leek maar niet op zijn positieven te komen. In de hoop dat hij sneller zou opwarmen wikkelde ik hem in een zachte handdoek en hield ik hem tegen me aan. Het bibberen verminderde, stilletjesaan begon hij op te drogen en nu zit hij, wel een beetje doorgezakt, te eten. Zijn evenwicht kan hij moeilijk vinden en af en toe valt hij gewoon om, hopelijk van zwakte en niet van één of ander onherstelbaar letsel. Haan krijgt hier rustig de tijd om er weer bovenop te komen en mocht dat niet lukken mag hij hier rustig inslapen...

Zomeruur

2010-03-28T13:17:00.004-06:00

Het zomeruur zorgde ervoor dat het om 18u nog licht genoeg was om foto's te maken. Om te voorkomen dat Epona hoefbevangen wordt mag ze maar een paar keer dag 10 minuutjes op het gras... 10 minuutjes om even een blik in de tuin te werpen met mijn fototoestel. In de voortuin zag ik in een flits kipje Sproet weg spurten en de knorren die dachten dat ik nog iets lekkers voor hen bij had. Duupje en Mutsje keken verbaasd toen ik kwam inspecteren hoeveel eitjes er in het stro verborgen lagen. De struiken zijn nu écht aan het ontwaken en de lenteroos die bloeit in al haar pracht...

In the spotlight

2010-03-27T05:56:00.003-06:00

Al langere tijd was ik op zoek naar een leuk tafellampje en wat blijkt? Het klopt dus echt, je vindt de leukste dingen als je niet zoekt, je komt ze gewoon tegen. Gisteren liepen Sam en ik rond in de Blokker en daar stond het... hét ideale tafellampje, met een mooi gebloemd kapje, helemaal wat ik zocht. 's Avonds heeft Sam meteen uren aan de bureau gezeten en getekend, bij het zachte witte licht én een potje witte druifjes.

Stoer!

2010-03-25T04:20:00.005-06:00

Menig vrouw die 'gewapend' met de stofzuiger in de hand staat, zou anders reageren dan dat ik deed. De huisspin die hier al enkele dagen rondkruipt had geluk... ik maak geen spinnen dood. De stofzuiger zette ik uit en ik haalde een doos om mevrouw (of was het misschien een meneer) spin eventjes in te 'schuiven'. En eerlijk toegegeven, ik deed dat nog nooit eerder, meestal laat ik ze rondkruipen, zeker de kleinere exemplaren. De grotere, zoals deze dat vond ik meer mannenwerk, maar ja, zonder man, doch mét stofzuiger besloot ik dat het tijd was om me van mijn stoerste kant te laten zien. De spin keek me dankbaar aan en ik heb haar eventjes van naderbij kunnen bestuderen, er kon zelfs nog een fotootje vanaf. Daarna zette ik

haar buiten in het zonnetje... Dag spin!

2010-03-24T03:39:00.005-06:00

De lente brengt nieuw leven, maar roept ook herinneringen op. De tweede lente die jij, mijn lieve moeder, niet zal meemaken... Terugdenken aan het moment dat je ons losliet, elke dag opnieuw voelen dat leven zonder jou zo anders is en troost vinden in de hoop dat je over ons waakt, elk seizoen, elke dag, elk uur, elke minuut, elke seconde...

Een prachtig nummer van The Pogues, lente-achtig...

Wakker worden!

2010-03-22T15:34:00.005-06:00

De lente is begonnen, tijd om wakker te worden én in actie te schieten. De vlinderstruiken waren toe aan een fikse snoeibeurt, verbazingwekkend hoe ze elk jaar opnieuw zo weelderig bloeien, in alle kleuren. Dorre bladeren die zich knus tussen struiken en bodembedekkers genesteld hadden harkte ik voorzichtig weg, de aarde weer zichtbaar, ademde de eerste lente-zonnestralen in. Vers stro in de stallen, jubelende varkentjes, druk scharrelende kippetjes, stofwolkjes en spinnenwebben in mijn haar. Het gras dat begint te groeien, in de winter nog bedekt door een wit sneeuwtapijt, Epona huppelend met haar snoet in het frisse groen. De achterdeur die openstaat en de lente gastvrij binnenlaat...

2010-03-13T07:57:00.005-07:00

Lieve Billie,

Voor jou is er geen morgen meer

Maar dicht bij ons blijf je altijd !

De stilte

2010-03-10T01:42:00.003-07:00

De stilte laat geen sporen na
Ze wil wiegen en verjagen
Woelende gedachten en onrust
Antwoorden geven op vele vragen

De stilte maakt geen fouten
Ze bewaart immer de rust
In drukte en radeloosheid
Is zij het die sust

De stilte laat zich niet zien
Haar aanwezigheid is zo intens
Voelbaar als een schouderklop
Onmisbaar als een stille wens

De stilte hoort bij het leven
Altijd betrouwbaar
Een kostbare krachtbron
Stilletjes omarm ik haar...

Luisteren en stil van worden

2010-03-09T09:06:00.004-07:00

Niets te vertellen ... dan maar luisteren naar een streepje muziek.

Voor altijd, iedere keer weer
Neemt mijn hand jou mee...

Bijtje

2010-03-04T01:49:00.005-07:00

Een paar dagen geleden vond ik een bijtje, kruipend op de grond hier in huis. Zo'n zoemend wriemeltje vinden de honden wel interessant en snel nam ik een stukje karton om bijtje te 'redden' van nieuwsgierige snoeten. Op tafel bleek dat het bijtje niet veel kracht meer had en telkens viel ie om. Toen ik hem een suikerklontje met water voorschotelde, stortte bijtje zich er zowat op en een paar minuten later leek ie zijn krachten hervonden te hebben. Een houten theekistje toverde ik om in een mini bijenkastje en op een warm plekje zat bijtje na te genieten van de zoetigheid. Even later spreidde ie zijn vleugeltjes en vloog rond in huis. Aangetrokken door de muziek misschien wel, landde ie tegen de geluidbox en daar bleef ie lange tijd zitten... Gezellig, muziek luisteren met een bijtje, zachte zoemgeluidjes in harmonie met de melodie.

Een paar dagen heeft bijtje hier in huis rondgevlogen, hij leek het theekistje als zijn huisje te beschouwen en toen ineens was ie verdwenen... of heeft ie zich misschien ergens verstopt?

2010-03-03T05:24:00.004-07:00

Billie laat een grote leegte na. Alles is anders zonder hem, al die jaren liep hij trouw naast me. Soms meen ik hem te zien, een glimp, in mijn ooghoek, in een flits... De andere honden zijn opmerkelijk rustig, een beetje ingetogen en bezorgd. Zonder dat ze het beseffen zijn ze een grote troost voor Sam en mij, hun warmte brengt rust als ze bij ons op de zetel komen liggen, hun gekwispel laat ons glimlachen tussen de tranen door. Nog meer dan ooit besef ik dat ze bij ons horen, al de dieren die hier nu wonen, samen met hen zijn we gelukkig.

In de voormiddag kreeg ik een telefoontje van het crematorium... of ik nog speciale wensen had voor Billie's crematie. 'Nee'... antwoordde ik stilletjes, mijn tranen inslikkend. Toen de man aan de andere kant van de lijn me verzekerde dat er met liefde en respect voor hem 'gezorgd' zou worden, brak mijn hart en besefte ik hoe zwaar het is om de zorg voor iemand waar je zoveel om geeft aan anderen over te moeten laten.

En hoeveel verdriet een mens ook heeft, het leven gaat door. De lente laat zich al een beetje zien. De hazelaars staan volop in bloei, de zon verwarmt de ochtend en brengt licht...

2010-03-02T06:11:00.002-07:00

Gisteren, 1 maart is Billie zachtjes ingeslapen...

2010-02-27T15:09:00.001-07:00

Dit ben ik

2010-02-20T13:39:00.007-07:00

Goede raad sla ik zelden in de wind... Ik moet mezelf eens 'bekijken' en dan niet alleen in de spiegel. Wat wil ik? Wat kan ik? Wat moet ik? Wat hoop ik? ... zoveel vragen en soms lijken de antwoorden zoek. Vooral als de avond valt probeer ik naar antwoorden te zoeken, in het donker, dan is het rustiger. En als de antwoorden zoek blijven dan schrijf ik maar een gedichtje, dat werkt altijd...

Dit ben ik*Zoals ik ben*Mijn lach*Mijn tranen

Dit ben ik*Zoals ik ben*Mijn hoop*Mijn angsten

Dit ben ik*Zoals ik ben*Mijn verleden*Mijn toekomst

Die voor me ligt*Dobberend*Wachtend

***

Wacht op mij!

Nog eentje dan...

2010-02-15T10:14:00.004-07:00

Verschillende mensen wezen me er al op... 'je moet er nu echt geen dieren meer bijnemen'... ik antwoord dan 'natuurlijk, dat doe ik niet'. Maar in noodgevallen doe ik het natuurlijk wel, dan spreekt het hart en dat hou je niet tegen. Toen vanmiddag de telefoon ging en ik op de hoogte gesteld werd van een gewond eendje in iemands tuin, ben ik er dan ook meteen heen gesneld. Het arme ding was onderkoeld, de onderkant was één blok ijs en ik heb het in een mandje gezet en meegenomen. Sam wachtte me al ongeduldig op en we installeerden de hondenbench in de badkamer, zodat het op een rustig plekje kon bekomen. Ondertussen is het eendje al een stuk levendiger, het ijs is gesmolten en er is al flink gegeten en gedronken. Waarschijnlijk is iemand in de buurt dit lieverdje kwijt, het is geringd dus ik zal eens gaan rondvragen en dan maar hopen dat het terug bij zijn vriendjes kan.

Ik heb de vogeltjes lief...

2010-02-14T05:47:00.004-07:00

Ze laten me glimlachen... de vogeltjes in de tuin. De sneeuw trotserend of er hun dorst aan lessend zitten ze in de struiken, fluiten ze liefdesliedjes. Een koppeltje tortelduifjes laat zien wat échte liefde is...

2010-02-13T06:03:00.004-07:00

Alles gaat door...

2010-02-12T07:04:00.005-07:00

De eerste week alleen met Sam zit er bijna op... Omdat 'het vertrek' zo onverwacht aangekondigd werd en zo snel gerealiseerd werd heeft het me toch overvallen. Ondanks dat staan Sam en ik ons mannetje, vallen we mekaar geregeld in de armen en durven we ook al eens samen te huilen. De zorg voor dieren staat toch centraal in ons leven, ik wil hen het beste geven omdat ze dat verdienen, ze geven zoveel terug... Epona doet het al lange tijd goed zonder pijnstillers, haar vacht blinkt mooi en ze intussen ook al aan het verharen. Stiekem hoop ik dat de lente snel doorbreekt zodat ik weer met haar in de berm kan gaan wandelen, ze weer kan genieten van dat stukje vrijheid en het lekkers dat er groeit. De afgelopen week was het koud en guur en dan kunnen de dieren wel een opkikker gebruiken. Ik kookte bijna dagelijks een kopje lijnzaad en daar smulden zowel Epona als de knorrepotjes lekker van. De honden die zijn wel te vinden voor een stoeipartij in de sneeuw en meermaals heb ik hun pootjes mogen verwarmen, zodat de ijsklontjes sneller ontdooiden. Na het gespeel buiten ploffen ze zich her en der neer hier in huis... Boke ligt meestal in hetzelfde zeteltje, zichtbaar genietend of misschien wel nagenietend. Billie doet ook nog altijd lustig mee, hij eet en drinkt nog goed hoewel het gezwel in zijn bekje ondertussen gigantisch groot is geworden. Elke dag verwen ik hem met extra knuffels.

Blauw

2010-02-08T03:30:00.003-07:00

Ik droomde een blauwe droom, een wijdse wereld, oneindige lucht, vrijheid, gedachten zwevend tussen de wolken... En toen kwam ik bij het 'doorbladeren' van mijn foto's deze tegen...

Ontbijt

2010-02-04T03:23:00.003-07:00

Toch even zeggen dat ik verwonderd was hoeveel mensen mijn blog lezen. Mijn vorige blogbericht heeft velen aangegrepen en het is hartverwarmend om te lezen dat er mensen zijn die meeleven en meevoelen. De mailtjes met bemoedigende woorden zijn lichtpuntjes... de toekomst ligt voor me, wat ze zal brengen weet niemand, ik kan alleen maar hoopvol zijn.

Vanmorgen bij het ontbijt, waarvoor Sam en ik altijd uitgebreid de tijd nemen (ook al eten we niet veel), landde er een lieveheersbeestje op één van de placemats. We keken toe terwijl het op ontdekkingstocht ging en uiteindelijk een peer beklom en zich daar begon te 'wassen'. Hopelijk zal dit lieveheersbeestje hier in huis de winter overleven en in het voorjaar met gespreide vleugeltjes naar buiten vliegen... een teken van een nieuwe start.

2010-01-30T05:17:00.003-07:00

Het leven leerde me al veel... de afgelopen jaren kreeg ik nieuwe inzichten, ontdekte ik hoe zwaar een afscheid kan zijn en dat tranen soms niet te stoppen zijn. Op de één of andere manier kan ik mijn gevoelens in woorden leggen, gevoelens gehuld in een gedicht. En dan is er muziek, mijn toevluchtsoord, gezongen woorden waaruit ik kracht kan putten en waardoor dat wat er gebeurt allemaal een beetje draaglijk wordt.
Gelukkig had ik geen goede voornemens voor 2010 uitgesproken, want voor ik het goed en wel besefte sloeg 2010 in als een bom. Na vele jaren 'samen' te zijn geweest, kreeg ik te horen dat het voorbij was...
Tijdens die eerste momenten van besef raasde er een wervelwind van gevoelens in me en was weerom verdriet mijn metgezel. Een gedicht liet niet lang op zich wachten...

Wat kwamen ze hard aan

De klappen in mijn gezicht

De leugens, de vernederingen, het bedrog

Recht op mijn hart gericht

De pijn is onmeetbaar

Niet in woorden uit te drukken

Ze verscheurt me, maakt me gek

Elke poging om helder te denken

Is gedoemd te mislukken

Een soort van kilte omhelst me

Als een koude deken

Over mijn schouders heen

In het donker zit ik hier

Badend in een rivier van tranen

Alleen...

Vanaf nu is er alleen nog maar morgen, gisteren wil ik vergeten...

Jarig

2010-01-27T16:04:00.004-07:00

Vandaag werd ze 12 jaar... Proficiat, lieve Sam !